OPOWIEŚCI ZE SŁUŻEWA / 02 CZŁOWIEK / PAMIĘĆ
Figura, która
przechowała pamięć.
Wspomnienie o ks. Antonim Czarneckim łączy Służew z warszawskim gettem. Jego punktem wyjścia jest spotkanie przy figurze Niepokalanej — i rozmowa, do której trudno było znaleźć słowa.

Jolanta Dyr · CC BY-SA 3.0 pl · kadr dostosowany do układu
Spotkanie
przy figurze.
W „Biuletynie Wilanowskim” z 2014 roku Stanisław Abramczyk przytacza wspomnienie ks. Józefa Romana Maja. Maj opisywał, jak zobaczył starszego kapłana płaczącego przy figurze. Rozmowę o jej znaczeniu podjął dopiero później. Według tej relacji Czarnecki wiązał rzeźbę z ludźmi i wydarzeniami, których był świadkiem w warszawskim getcie. [1]
Z placu Grzybowskiego
na Służew
Artykuł przypomina jego posługę przy kościele Wszystkich Świętych w latach 1940–1942 oraz pomoc duchową i materialną niesioną Żydom. Czarnecki był później proboszczem parafii służewskiej w latach 1950–1985. [1]
Abramczyk odwołuje się również do tekstu Adama Siwka: zgodnie z przywołanym opisem kapłan wyniósł figurę ze świątyni przy placu Grzybowskim, kiedy Niemcy nakazali jej opuszczenie w związku z likwidacją małego getta. Rzeźba miała mu towarzyszyć do śmierci. [1]
Czytać z uwagą
Ten łańcuch przekazu jest ważny. Czytamy wspomnienie opublikowane wiele lat po wojnie, a nie sporządzony wówczas protokół. Warto zachować imiona opowiadających i odróżnić ich słowa od komentarza autora.
Na stronie udostępniamy drogę do skanu, aby można było poznać relację w jej własnym kontekście. Historia figury jest przede wszystkim historią pamięci o ludziach. Zasługuje na czas i skupienie.
DO WŁASNEJ LEKTURY
Źródła
- Wspomnienie w prasie lokalnej
Stanisław Abramczyk, „Służew i jego kościół”, część II, „Biuletyn Wilanowski” nr 7 (470), 6 IV 2014, s. 3 i 5. Skan: Mazowiecka Biblioteka Cyfrowa / Biblioteka na Koszykowej.
Otwórz źródło - Początek artykułu
Stanisław Abramczyk, „Służew i jego kościół”, część I, „Biuletyn Wilanowski” nr 6 (469), 23 III 2014.
Otwórz źródło